Қолтаңба – Шәмшия Жұбатова

Тірлікке кімдер келіп, кім кетпеген,
Жанбысың жүрегіңді күн кептеген?
Кеудеңді жейде қылып желге жай да,
Түймеле алтындаған ілгекпенен.
Келер күн, атқан таңда тілегің бар,
Өзіңнің үмітіңді білемін бе әр?
Тұрғанда ару көктем әз ниетті
Баспасын адамзаттың жүрегін қар.
Мен саған жыр тілейін, нұр тілейін,
Ренжімес ертеңгінің жұрты кейін.
Қауым жұрт қалам беріп, қол созғанда,
Қалайша тоқталайын, іркілейін?
Қолтаңба бекітеді босағаны,
Шаңырақ өз шаттығын тоса ма әлі?
Бір дауыс естуге ылғи ұмтылады
Шамдары жыпырлаған көш алаңы.
Тербелсін балдай сәби бесігіңде,
Береке-ырзық болсын несібіңде.
Данагөй қарттар бекер айтқан емес
Тамаша бақыт бар деп осы күнде.
Жөн болмас қымтырылып, қысылғаның,
Жақсы еді көп ішінде ысылғаның.
Мазасыз жүрегімнің дүрсілі ғой,
Сізге деп қолтаңбамды ұсынғаным.
Қолтаңбам жүрегімнің дүрсілі еді,
Күледі ол, қуанады, күрсінеді.
Сайрауық сандуғашын есіне алып,
Сағынып бір кездері жүрсін елі.