Қайда барсам-алдымда бояу қанық – Шәмшия Жұбатова

Қайда барсам-алдымда бояу қанық,
Жұмбақ сырын ашады ол баяуланып.
Қалқытпайын қалайша қанатымды,
Арманыма тұрғанда таяу қалып?!
Үстірт жазық, үміті үстеулеген,
Үміт деген келмейді күштеуменен.
Құс боп ұшып, титімдей тұмсығыммен,
Арманымды барамын тістеуменен.
Сен не дейсің, Үстірттің күн шуағы,
Маған мәлім бұл күннің шым-шым әні.
Жұмбақ көп қой Бейнеудің бедерінде,
Оны шешпей, көңілім тыншымады.
Еркіндігі Адайдың құлаш керген,
Теңіздегі толқынға ұлас бермен.
Қанатына көтерген періштелер,
Тұрақ-жайым қайда деп сұрасты елден.
Қанатына көтерген періштелер,
Кеңейетін саған да өріс келер.
Оңтүстіктің толқыны ауытқыды,
Ақпай қалып қапталдан өріс – кемер.
Оңтүстіктің толқыны ауытқыды,
Аруана боп боздады қауіпті үні.
Түн қойнында самала шырақ жанды,
Сам құмында жадырап сауық тілі.