Өлең, жыр, ақындар

Күннің көзі тұрғанда жадырамай

  • 14.01.2022
  • 0
  • 0
  • 1057
Күннің көзі тұрғанда жадырамай,
Көңілденіп жүрмекші бәрі қалай?
Күз келді деп күрсініп тұрып-тұрып,
Өмір – өзен ағады әрі қарай.
Өмір – өзен ағады, тоқтамайды,
Қозғалысты, өйткені, көп қалайды.
Ұясына батқан күн күреңітіп,
Жоқтап тұрған секілді өткен айды.
Өткен қайта оралмас өкінгенмен,
Белдер қайта гүлдемес бекінгенмен.
Дауылдардың дабысы даңқ асырып,
Желдің аты жетеді жетім деммен.
Күннің көзін іздеген көбелек ем,
Жаңбыр нені айтады себелеген?
Жапыраққа жүректен сүгірет сап,
Жаз айналып барады төбеменен.
Қанаттарын құлаштап қалғанда бұлт.
Көлеңкелер көлбейді қалбаң қағып,
Желмен ұшып жетпейді маған неге
Үмітімнің үкісі алдан нағып?



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Алар сыйдан әдеттегі кеш қалып

  • 0
  • 0

Алар сыйдан әдеттегі кеш қалып,
Сан соққанда жақсы адамды кеш танып,
Өң мен түстің арасында бір өмір
Өтіп жатыр ұйқылы-ояу есті алып.

Толық

Төңкерілген ғаламның төрткіл ені

  • 0
  • 0

Төңкерілген ғаламның төрткіл ені,
Әйнегімді ызылдап шертті лебі.
Қап-қара аспан сыздап тұр жауын төкпей,
Қап-қара аспан... дәл мендей дертті ме еді?..

Толық

Мың сәлем саған, Париж бен Лондон, Москва

  • 0
  • 0

Мың сәлем саған, Париж бен Лондон, Москва,
Таусыла жаздап кірпігін ашты жас тұма.
Жанардың жасын ақ жаңбыр қылып төктім мен,
Көктемде шықққан жап-жасыл күннің астына.

Толық