Жылымық күн, жетпеді жерге демі

Жылымық күн, жетпеді жерге демі,
Құстар біткен қанатын сермеледі.
Жауып өтті ақ жаңбыр, тиылмады
Сағынышы жүрегін тербегелі.
Жұпар аңқып сәуірдің жаңбырында.
Аңқылдайды көңілі таң нұрында.
Сағыныш бар адамның өмірінде,
Сағыныш бар құстардың тағдырында.
Тежей алмас тіршілік тізгінімен,
Лықсып ағып көк мұхит жүзді кілең.
Құстар біткен жарысып самғай ұшты
Қанат таққан қиялдың үздігімен.

---