Өлең, жыр, ақындар

Мәңгі екен

  • 15.01.2022
  • 0
  • 0
  • 546
Шарабыңды өксіп, сіміріп алып,
Аспанда нота жазып жатырмын!
Ғарыш тірлігіне үңіліп алып,
Дүниеден тірідей озып жатырмын!

Бұл дүниемді бота күйінде –
Құрбандық етіп жібердің бе екен?
Моцарттық сахна ойнап, күйінбе,
Мәңгілік сәтте күлермін бе екен?

Гүл-жүректі , дүние – баудай қып, орып,
Қызыл ақықтай жайраған құлың.
Қан-қызғалдақ жыр таудай қып, өріп,
Оянғанымды тойлағам, бүгін!

Өлместен бұрын өлмек бар, - дейді,
Өліп алғаныма – тәубе етем!
Меніңді жерге жерлеп кел,- дейді,
Махаббаты Оның – мәңгі екен!!!



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Алтын аспан

  • 0
  • 0

Бір орманды жұтып ап,
Теңселеді, жыр-жапырақ ішімде.
Түн пердесін тұтып ап,
Рухым құбылады, тауыс түсінде!

Толық

Аспан жерге моншағын

  • 0
  • 0

Самалдың саусақтары – ауада жыр жазып жүр,
Ей, ақын, қиялдан түс, болдың ба, мұң қазып бір!
Алтын ғасырында – сөздерің тыңдалып тұр,
Аспан жерге моншағын төгіп алды!

Толық

Жаратқанды пәктеп тұр

  • 0
  • 0

Жәннәт күлкі – мендегі, гүл жихазын құрғамын,
Шашбауында көктемнің – сыңғырлаған сырға-күн!
Алау түске шомылған – ымырттағы жырларым,
Жаратқанды пәктеп тұр!

Толық

Қарап көріңіз