Өлең, жыр, ақындар

Күнікей қыз

  • 15.01.2022
  • 0
  • 0
  • 538
Шыршаның жүрегінде тиын отыр,
Сап-сары, үлпілдеген сезім болып.
Сел-нөсер көк төсінен құйып жатыр,
Менің сексен көл болған кезім болып,
Кеткем, сол көлдеріммен жазым болып.

Тау өксіп, тұман киіп, құшты бұлтын,
О, Падишам, кінәлі бұл құлды қара!
Бұлақ-сәби былдырлап, ішті күлкім,
Жасымды қосып ішті, пора-пора,
Жүрек-жетім ішінде мұңы тола!

Мендік қайғы – ешбір жан көтермейтін,
Ер шыдамас, толағай сын болды бір!
Жырымда- еріп кеткен шекер кейпім,
Шырын әнім – шер кезде тыңдалды бір!
Күнікей қыз, көзіңді аш, үн келді бір!

Күнікей қыз, - көкірегің ертегі әлем,
Күн астында өмірің өтіп еді-ау!
Көкке ұмтылған – өлермен, неткен жан ең,
Қылует-күндер құлпырды, жасымады-ау,
Кетерсің, айналаңа шашып, алау!!!



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Қуаныш жасы

  • 0
  • 0

Күз жапырағымен дос болып жүрдім, үзіліп,
Ауада бірге сенделіп.
Ұшу бақытыма тау да тұрды, қызығып,
Самалыма емделіп.

Толық

Көңіл толқыны

  • 0
  • 0

Теңіз күйімді дала көрді,
Отым – алапат, жанам енді!
Аққу жайлады, тана көлді,
Көңіл толқынын көр, бүгін!

Толық

Сіз берген сырнайды тарттым

  • 0
  • 0

Мұң шағудың соңғы нотасы бұл – Құтыбым,
Аластадым да, жалған дүниенің түтінін.
Бұлбұлым күліп, сыйқырлы, жұмбақ, жұтып үн,
Сіз берген сырнайды тарттым!

Толық

Қарап көріңіз