Сіз берген сырнайды тарттым

Мұң шағудың соңғы нотасы бұл – Құтыбым,
Аластадым да, жалған дүниенің түтінін.
Бұлбұлым күліп, сыйқырлы, жұмбақ, жұтып үн,
Сіз берген сырнайды тарттым!

Әлем қуанды, - әуезің неткен сазды! – деп,
Сұлу мақамымен жасырын келген жаз түлеп.
Қасыретін тауысып, қаңқылдап кетіп, қаз жүрек,
Сіз берген сырнайды тарттым.

Арзан бақыт та болмаған еді, еншімде,
Тылсым досың ем, Ғаршының жұрты- көршің бе?
Азаны ерттеп, Рухыма, - өлермен, өршілге,
Сіз берген сырнайды тарттым!

Абыздай толқып тұрдыңыз – дүние алдында
Маржанын сүзіп, теңіздің, толқын, жалдың да.
Ешбір жанда жоқ қайғыны таңдап алдым да,
Сіз берген сырнайды тарттым!

Жаңбыр жылынды – кеудеме кіріп, лаулаған,
Боздап алды бір, басын қойды да тау маған!
Өртеніп алшы, қызғалдағыңа, оу, далам,
Сіз берген сырнайды тарттым!

---