Өлең, жыр, ақындар

Дала қызғалдаққа шомылып жатыр

  • 15.01.2022
  • 0
  • 0
  • 298
Опа-далабын бұлттардан жағып ап,
Көкжиек қызарды – найзағай соғып ап.
Хош иісі барады- кеудені жарып-ақ,
Дала- қызғалдаққа шомылып жатыр.

Көктемнің кірпігін боядым, жырыммен,
Қарағай жантайды, өзенге сүрінген.
Шар-жаным ұшып жүр, - шаттықпен үрілген,
Дала қызғалдаққа шомылып жатыр.

Самал жел тінтіп жүр, қайдасың, досым.- деп,
Самғап кеттім ғой, ақында – осы індет!
Алауын арбалып, кірмеді, есім көп,
Дала қызғалдаққа шомылып жатыр.



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Дидарыңды аңсасам

  • 0
  • 0

Мөлтілдеген көзем халін сұраған жан бар ма екен?
Өксіп аққан өзен зарын сұраған жан бар ма екен?
Аңыраса, саз-ән, сарын – жылаған жан бар ма екен,
Дидарыңды аңсасам!

Толық

Күнікей қыз

  • 0
  • 0

Шыршаның жүрегінде тиын отыр,
Сап-сары, үлпілдеген сезім болып.
Сел-нөсер көк төсінен құйып жатыр,
Менің сексен көл болған кезім болып,

Толық

Жаратқанды пәктеп тұр

  • 0
  • 0

Жәннәт күлкі – мендегі, гүл жихазын құрғамын,
Шашбауында көктемнің – сыңғырлаған сырға-күн!
Алау түске шомылған – ымырттағы жырларым,
Жаратқанды пәктеп тұр!

Толық

Қарап көріңіз

Басқа да жазбалар