Менменшіл ғұнның қанымын МЕН
- 0
- 0
Ғұнның мын-сан найзасындай,
Күннің инесі жерге шаншылды.
Таң құшағын жайғанда бай,
Шөпке қондырдым шық қылып тамшымды.
Жарығымды деймін жалғыз, жартымен бөліссем
Жарығымды деймін жалғыз, жартымен бөліссем,Нұрменен егіз жанымда менің жарық көп.
Жанына бірдің ондық шамдай боп төгілсем,
Мыңдарды мейлі тастамасам да қарық қып.
Жарығын оның жел менен сыздан қалқалап,
Жырымның жайын ойлаймын- дағы жүдеймін.
Түнекке қара кетпесем екен арқалап,
Жер бетінде нұрландыра алса екен біреуді.
Ондық шамдардың сөнетін кезде жарығы,
Таңмен таласа, құйылып кетсем қырларға.
Сәулелі жырым сөнбейді-ау сірә, тамыры,
Аспандағы анау Күнмен жалғанған нұр барда.
Пікірлер (0)
Пікір қалдырыңыз
Сөз заттанады
- 0
- 0
Мен бе екем ұға алмайтын сөз қадірін,
Білемін сөздің мен де заттанарын.
Ендеше осы жырды жазған бүгін,
Жүрекке сақта, жаным.
Қарап көріңіз
Басқа да жазбалар
Пікірлер
-
Нұрила
Керемет -
Динара
Супер -
Сагидолла
Рахмет -
Антон
Супер -
aloni
керемет????
- Оразбай Сарыбаев
- Виктор Франкл
- Карл Густав Юнг
- Эрих Фромм
Барлық авторлар
Ілмек бойынша іздеу
Мақал-мәтелдер
Қазақша есімдердің тізімі