Алғашқы мұғалім – Қатира Жәленова

Бастау алып білімнен тұма-жырым,
Сыңғыр-сыңғыр шығарып бұлақ үнін,
Шөлін басса халқымның,
Сізге алдымен
Қарыздармын,
Алғашқы мұғалімім!
Үмітімнің жағылып шырағы мың,
Көңілімнің көгінен шығады күн.
Сәулеленсе ой-санам,
Сізге алдымен
Қарыздармын,
Алғашқы мұғалімім!
Сіз арқылы
Танысып тұңғыш тілмен,
Таң нұрына құмартып,
Күн құштым мен.
Сіз арқылы сезіндім
Тұңғыш рет
Өн-бойыма біткенін бір күштің мен.
Өмір – өзен.
Ілесіп қатты ағысқа,
Арман-құсым
Қанатын қақты алысқа.
Жүрегімнен
Жалын жыр төксем дедім,
Қол соғатын
Сүйініп жат, таныс та...
Мұратыма жеттім бе,
Жетпедім бе?
Жалын жырлар төктім бе,
Төкпедім бе?
Қалдым ба әлде аса алмай
Өз мұңымнан,
Замананың сын-асу өткелінде?..
Төрелігін өзі айтар бүгін елім,
Сосын әділ қазымның бірі менің –
Өзіңіз ғой,
Ұстазым,
Сізге алдымен
Сын сағаты соққанда жүгінемін.
Уақыт заңы...
Мүмкін бе бағынбауым?!
Қалды тәтті сағыныш,
Жанымда мұң.
Сізді көріп жанарға жас іріксем,
Балалық шақтарымды сағынғаным...
Бұл күндері толассыз ағын жаным,
Барым менің халқыма –
Жаным да, арым.
Аяулы ұстаз,
Өзіңе жыр арнасам,
Шәкірттік күндерімді сағынғаным...