Жалған өмір – Қатира Жәленова

Өмір,
Өлім,
Арасы бір-ақ қадам...
Ойламайды-ау осыны бірақ та адам...
Жарық дүние қаншама арбаса да,
Жан болар ма жалғанда тұрақтаған?
Өмір,
Өлім,
Арасы бір-ақ адым...
Қу тірлікте
Күлгенің, жылағаның,
Өліп-өшіп
Жоқтан бар құрағаның,
Адыра қап!
Аллаһқа қайта оралар,
Аманатқа алынған мына жаның.
Иә, солай!
Аллаһқа оралармын.
Оралармын,
Жалғаннан жоғалармын.
Өлмес өлең,
Соңымда сен қаларсың,
Сонда саған жанашыр бола алар кім?
Қоламтадай
Бықсып бір қалармысың?
Жоқ, жалынға айналып жанармысың?
Қауыштырып
Жұртыммен мәңгілікке,
Болашаққа мені алып барармысың?
Жырлар жаздым
Жасымнан қалам ұштай,
Арман-тауым бара ма тағы алыстай?
Сергелдеңге салдың-ау, қайран өлең,
Өтті өмірім...
Жар сүйіп,
Бала құшпай...
Өмір,
Өлім,
Арасы бір-ақ тамшы,
Өз ойыңмен
Бір сәтке жырақ қалшы!
Басып жүріп жалғанды
Не тындырдың?
Өзіңді-өзің
Осылай сұраққа алшы!
Өмір,
Өлім,
Арасы бір-ақ тамшы...