Грузин қызы

Екі өзен — сұлу Кура, Арагва —
Тоғысқан ағысының торабында
Көз тігіп тұрды келіп толқындарға,
Жас қызы Грузиннің қарады да...
Көзінің отты қара жанары ойнай,
Садақтай қара кірпік қадалғандай —
Қарады... тулап жүрек кетті соғып,
Денеме бір ыстық қан таралғандай...
— «Гамарджвеба?1 — деп ем мен, — грузинше,
— Гагумарджос!2 — дей салды, — қыз өзінше
Сол арада жалт берді,— жаутаң қағып,
Тағы бір сөзімді айтар іздегенше...
Кетті қыз, мені бәлкім түсінбеді,
Білмеймін өңім бе, не түсім бе еді?..
Ізіне қалдым қарап, үнсіз қатып,—
Бір кезде көргендеймін түсімде оны...
Шырайы — таңның қызыл арайындай,
Қара қас көктің туған жаңа айындай!
Кураның толқынындай қос бұрымы
Толқып тұр жаныңның жас қалауындай...
Қыз кетті сылаң қағып, бір ырғалып,
Ақ беті бір сұрланып, бір нұрланып,
Қап-қара шашында оның,— түсінбедім,—
Неліктен бір ақ тал шаш тұрды ұрланып?..
Қыздарын грузиннің көрсе аңғарып,
Жасынан шашына ақ түскен не ғып?—
Дерсіңіз, — әлде ыстық қанынан ба,—
Жүрегі төзбей ме әлде, лүпіл қағып?..
Жарымның еді ол бір жас бала кезі,
Сұлудың қарамады аяп өзі...
Кешіңіз!— Сырттан өлең арнағанға,—
Бейтаныс грузиннің қара көзі!

Тбилиси (1947—1955)