Құмдағы жазулар – Қатира Жәленова

Құм бораны соққанда
Құйындаған,
Кезі бар ма
Қиыршық суырмаған?
Басқа орынға
Оп-оңай аударады,
Үрлеп қалса болғаны,
Бұйым ба оған?!
Сусыма құм,
Тағдырың қиын маған...
Ғұмырыңа
Өмірден сыйың ба алған,
Таңдайыңа
Тамшы су бұйырмаған.
Жаңбыр сұрап
Кеудесі сырылдаған,
Шөлейтті құм,
Тағдырың қиын маған...
Етек-жеңі далиып жиылмаған,
Күні бойы өртеніп, суынбаған.
Жонын тосып
Аптапқа, аңызаққа,
Күннің нұрын,
Шуағын жиі ұрлаған,
Бұйрат құмдар,
Тағдырың қиын маған...
Жан-жануар, жәндігің қыбырлаған,
Айқұш-ұйқыш із салып шиырлаған,
Күндіз-түні жазады
Құм-кітабын,
Тірлігінің баяндап сырын маған...