Кешір! – Қатира Жәленова

Әкел қолды!
Іздегенім – татулық,
Бір жолға қи өкпеңді.
Болды! Болды!
Керек емес қатулық,
Ұмытайық өткенді...
Болған істі
Айтар болсақ жасырмай,
Кінәлі де емес ем...
Мініңді айтсам,
Басыңнан сөз асырмай
Ыршып түстің неге сен?
Ақ жанымды
Түсінбесең, қарағым,
Жалғыздық боп үлесің,
Сезбедің бе,
Аласарып қаларын
«Достық» атты ұлы есім?..
Бүгіп қалу
Көңілдегі барымды
Маған тіптен жат қылық.
Теріс ұқпай
Адал түсін жанымды,
Ойымда тек – жақсылық.
Ұмыт бәрін!
Доссыз өмір
Өмір ме,
Бір жолға қи өкпеңді.
Күліп тағы
Қайта орнатшы көңілге
Жаймашуақ көктемді!