Айтшы, өзің?!

Өн-бойыңнан бара ма-ау төзім кетіп,
Қос ішекті өксіттің безілдетіп...
Тұнып қалған
Сыр бардай жүрегіңде,
Қазір соған отырмын көзім жетіп.
Бал сезімің уланып,
Жастанып мұң,
Адал сырын ашыпсың жас жаныңның.
Неге мұнша мұңайып,
Күрсінесің,
Сағындырып көңіліңді жасқады кім?
Жас жүрегің аһ ұрып жалын атты,
Жан-сырыңа ауырды жаным қатты!
Көз алдымда
Бейнең тұр кірбің шалған,
Құлағымда күй сазы,
Әнің қапты...
Айтшы өзің!
Өтінем!
Сұрағаным!
Кімге арналып айтылды
Бұл арманың?..
Түкпіріне қаншама үңілсем де,
Құпиясын жаныңның ұға алмадым...