Кездескенде – Қатира Жәленова

Жанарымнан
Ғажайып сыр ұқтырып,
Өрт сезімге
Өртене күйіп тұрып,
Кездескенде
Айта алмай бір жылы сөз,
Сені өзімнен бездірем,
Сүйіп тұрып...
Махаббатқа басымды иіп, көніп
Сағыныштан
Жүрсем де күйік көріп,
Кездескенде
Мен саған қырсығамын,
Қысыр сөздің барлығын үйіп-төгіп.
Көтере алмай сен оны
Шамданасың,
Аңқаусың-ау
Ештеңе аңдамасым!
Сезбеймісің,
Көңілім астан-кестең,
Сыздатасың несіне жан-жарасын?!
Әлде өзіңді құрбан қып,
Жылап ішің,
Жүрегіңді намысқа жығамысың?
Мен қырсықсам
Құдай-ау,
Онда не тұр,
Еркелігім ол менің,
Ұғамысың?!
Уатылып жартасы,
Төзімдерім,
Быт-шыт бұл күн...
Сырт бүтін,
Көзімде мұң...
Кесел тауып
Ант атқыр мінезімнен,
Жеп жүргенім жегідей
Өзімді-өзім...
Түсініспей өтуде, есіл өмір,
Сырласатын
күн қайда шешіле бір?!
Намысқа ұрып қайтесің,
Айналайын,
Мықты болсаң
Сен бәрін кешіре біл!