Жүзін жасқап кешкі боран ағысы

Жүзін жасқап кешкі боран ағысы,
Тұңғиықта түмен бұлтпен алысып.
Кұба кеште кұлазыған жан үшін,
Қандай ғажап түнгі тырна дауысы...
Төгіп жасын құлазыған бауларға,
О, Мәжнүн – күз!
Мендік түске арбалма!
Түнде ұшқан тырналар жүр саз қосып,
Менің ауыр қасіретімдей тауларға.
Басам жалғыз сан мың ойдың соқпағын,
Тосам жалғыз сан мың кайғы оқтарын.
Сен екеуміз кешкен ойды мың кешіп,
Қалжырадым.
Оятпашы.
Жоқ қалім!
Түн құстары!
Қандай хабар әкелдің?
(Хат та жазбас, ол сендердей жат енді...)
У төгілген жүрегімнен ескен жел,
Сарыарқаның аязынан қатерлі...
Тамырыңды шер мүжитін кез неше,
Қайтем мендік сағынышты сезбесе.
Бұл өмірден безіп кайта оралған,
Жүрегімнен қан тамады өзгеше...
...Тағы бір сәт қанатымды жаралап,
Мынау өмір жазалады мені ағат!
Сенің нәзік саусағыңа ілініп,
Мен ұйықтаймын, жүрегіңді паналап.
Кезеп маған удай ажал оқтарын,
Суық өлім!
Ауыз салма, тоқтағын!
..Ол екеуміз кешкен ойды мың кешіп,
Қалжырадым.
Оятпашы.
Жоқ қалім!
Тозақтың алқызыл жалыны лапылдап,
Дәл осы сәтімдей жауапқа шақырмақ!
Бір тамшы көз жасы!
Мейрімді һәм ізгі,
Сол оттан құтқарып алатын тәрізді.
Табаның астында күрең түн кісінеп,
(Сені ажал себепсіз босатсын тісінен).
Бір тамшы көз жасы!
Азалы һәм мұңлы,
Көпірден тосатын сияқты алдыңды.
Қу жаным сен үшін,
Құрбандық жиғаным,
Кешірсін тек қана Паруардигарім!!!
Ізгілік мұраты!
Белгілі тозбасы,
(Дәлелдеп жатпаймын оны енді өз басым!).
Құтқарып кетсе тек, Ахирет сотынан,
Жүзіңнен сырғыған бір тамшы көз жасың…

24. 02. 2010ж

---