Өлең, жыр, ақындар

Тілдесу

  • 22.01.2022
  • 0
  • 0
  • 636
О, зарлы бақ, зарлы бақ!
Ояндың ба, өз қайғыңнан қалжырап.
Қарт теректің қабағында қарыс мұң,
Қаусап біткен иықтары салбырап.
О, зарлы бақ, жетім бақ!
Сүркей түннен ояндыңдар не тыңдап.
Желікті ме қыстың суық бораны,
Сәби талдың аяқ-қолын отындап.
Өзіңдегі қасіретті, қайғыны,
Түсіне алар адамдардың қай бірі.
Өліп-өшіп құлады ма үстіңе,
Ақ кебінді албастыдай Ай нұры?
Дүниеге тірлік отын маздатқан,
Көктем келер шуақ шашып жан-жақтан.
Жаудан қашқан жалғыз кемпір секілді,
Шашын жайып жоғалады қарлы ақпан.
...О, зарлы бақ,
Мұңлы бақ!
Баурайыңда тулайды әлі мың бұлақ.
Сонда екеуміз оянамыз бірлікте,
Қара түннің кеудесінен ұрғылап!

08. 02. 2003ж



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Моншақ һәм Моно Лиза

  • 0
  • 0

Құстары үркек қанатын сілкіп,
Түстікке түнде түзеген бойын.
Тұратын қырда тұманын бүркіп,
Қараша шерлі ай – бұл менің айым.

Толық

Ағыл-тегіл жылашы қыз

  • 0
  • 0

Ағыл-тегіл жылашы қыз, ақ моншағың жерге тамып,
Ағыл-тегіл жыласын бұлт, көк моншағы
көлге тамып...
Жылашы бір, кешкі қырда шығып тұрып

Толық

731 жыл. Күлтегіннің соңғы сәті

  • 0
  • 0

Е, Білге ағам, ер Қаған!
Тірліктегі өкпең болса бер маған.
Тұман көрдім Селенгіні қаптаған,
Соңғы сәтім сес жасап тұр,

Толық

Қарап көріңіз