Қуыршақ – Фариза Оңғарсынова

(аударма)

Бәз бір қалпы жыласа, қуанса да,
күлген күйі жатады жұбанса да.
Өзгермейді келбеті, мұңаймайды
дүниені түп-түгел су алса да.
Білеріміз: тайғанақ бақыт деген,
ара-тұра мен де оны татып келем.
Бақыт ұстап өтпейді ешкім мәңгі,
тек қуыршақ санаспас уақытпенен.
Кішкене қыз жеткендей қолы Күнге,
ойнағанда құлпырар өңі мүлде;
жалыққанда алады ұрып-соғып,
лақтыра да салады оны күлге.
Қуыршаққа бәрібір, күрсінбейді,
ұрып-соғып иесі жүрсін мейлі.
Қуыршақтай күн кешсе, керемет-ау!
Бірақ адам миына бұл сіңбейді.
***
Өмірде ұмытылады екен бәрі.
Өзіңді біз ұғысқан мекенді әлі
ұмытпай жүрсем де,
уақыт кермегімен
шайылып баратқандай шекер-балы.
Қанша жыл аласұрдым жетім аңдай,
бейнеңді көз алдымнан кетіре алмай.
Ақыры уақыт-батыр жеңді мені:
бейнеңді көз алдымда көмді желі.
Күн кешем енді сені есіме алмай.

МҰХАМЕД ӘЛИ