Мұңды әуендер – Фариза Оңғарсынова

(аударма)

I
Жұлдызымен тағдырымның
бірге сөнген тәтті арманым.
Тек жанарда қалды мұңым,
көз салсаң да шаттанбадым.
Жас төккенмін,
жылауменен
мені талай басқан қайғы.
Тас мүсіндей мынау денем,
көзден бүгін жас тамбайды...

II
Күлкі қылдың сонда мені,
мен де саған жалынбадым –
ал жүректің болмады емі,
жалғыздықтан арылмадым.
Жатпыз енді — бар білерім.
Көзден жасым ақса да үдеп,
шыңғырса да жан-жүрегім
сүйе алмаймын басқаны деп...

ІІІ
Мен өзімді кұрбан еткем
құштарлыққа, сенен бөтен.
Алғашқы арман зырлап өткен
тілесең де келер ме екен.
Быт-шыт болған со күндегі
ұмытар ма үмітті ешкім...
Өлтіріп ең өзің мені –
енді қалай тірілтпексің?

МИХАИЛ ЛЕРМОНТОВ