Түсінбеймін не болған осы маған – Фариза Оңғарсынова

(аударма)

Түсінбеймін не болған осы маған,
жынданыпты дейтіндей тосын адам:
сәл нәрседен қайғырып, тыншымадым,
ұялмастан ұялып қымсынамын.
Жұрт қуанса сазарып солғын өтем,
әлде қажып шаршаудан болды ма екен?..
...Мен жақында кіріп ем бір дүкенге,
(көптік қандай — сабылған түрлі пенде!)
айтып едім бір көйлек аларымды,
дүкенші қыз өлшеді тамағымды.
Метрлікті нәзік қол олақ ұстап,
жатыр менің мойнымды орағыштап.
Сәл шаршаған жүзінде мүңы бардай,
мүмкін ол да жүр шығар тыным алмай.
Аяп кеттім соншалық, шыдамадым,
жаным ашып мен әрең жыламадым...
Кейде кітап аламын қолыма мен,
жете алмаймын ешқашан соңына мен:
жанарымда іркіліп қақ бұлағы,
оқытпайды әрі қарай, жаптырады.
Өнерден де кейде мен қауіптенем.
маған жаттай ойын мен сауық деген.
Мені жұрттар мыжиды, жек көреді,
аз біледі өмірді деп келеді.
Жұрт қорықса, көрсетпей оң қабағын,
мен ендеше жәй адам болмағаным.
Түкке тұрмай кетсем мен шын-ақ құрып,
неге мұнша қиналам жылап тұрып?!

ЕВГЕНИЙ ЕВТУШЕНКО