Шабыт – Фариза Оңғарсынова

(аударма)

Менің үнім қасіретті тағы да,
менің мұңым қайғы құйып жаныма
Джорджия, Қонго аспанын шарлады,
Амазонка толқынына самғады.
Жүрегімде - мұңды үнім,
айлы түнгі батукедей сиқыр би
көз алдымда тұр бүгін.
Қолым мынау күстенген,
жанарымда - жүрек кегі тістенген.
Тағы, міне, іштен тынып сарнадым,
тағы арқаны қызыл қанға малғаным.
Жүрек қалды қаңырап,
сенімді аңсап жігерім,
бірақ тағы күдік-ойдан жүдедім.
Арманым мен ән-жырым,
көзімдегі үміт құйған таң-нұрым,
Айқайымды шыңғырған,
Жалғыздығым шыға алмаған
шынжырдан -
уақыт жалмап жұтып жатыр барлығын.
Қайта тағы шарықтайды көңілім,
тағы естимін киссанжидің,
маримбаның өр үнін.
Гитара мен саксафон да сарнайды,
сиқырлы би тағы мені арбайды.
Сонда алыстап бар қайғым,
өмірімді жалғаймын.
Қайта тағы мен аңсаған арманның
қанатында самғаймын.
Тағы маздап талабым,
от шашады жанарым.
Махаббаттың батпан жүгін қайтадан
иығыма саламын.
Африка сензалында,
қалаларда арылмаған күдіктен,
бай үйлердің бұрышынан
жігіттер
сыбырлайды «Енді қашан? Қашан?» деп
маған қарап үмітпен.
Сонда қайрат, жігерім
жойқын күшке айналады тағы да,
менің қандастарымның
шабыт болып құйылады жанына!

АГОСТИНЬО НЕТО