Шераға

Қайран бабам, от ауыз орақ тілді
Бүкіл алаш өзіңді танып білді.
Қылыштың жүзіндей өткір тілің,
Қақ жарып, бұл фаниден өте шықтың.

Қазақтың ұлы едің даңқы асқан,
Асыл сөз шығады екен асыл тастан.
Айыр тіл тек жыланда болады деп,
Тіліңді құрметтедің бала жастан.

Жуалы кіндік қаның тамған жері,
Өзіңді пір тұтады Алаш елі.
Алаштың бағына сен туған ер ең,
Қара жер қойнауына кірді денең.

Шераға жан бітірген қара сөзге,
Табиғат дарын бермес болмас өзге.
Әр сөзің алтынменен пара-пар-ау-ау
Мән жатыр, астарында әрбір сөзде.

Сөреде кітаптарың тізбек-тізбек,
Оқимын кітабыңды кезек-кезек.
Сенбеймін бұл өмірден өткеніңе,
Шынымен келгеніме сізге кезек.