Мен де сөйттім

Досы күліп, дұшпаны үре шығар,
Талай-талай алдында үлесі бар,
Менің балаларым да мектебінде;
Бірдеңені олар да біле шығар.
Иә, мен де мектепке біл деп бердім,
Әлпештеумен әлдене жылды өткердім.
Бос былжырақ iшiндe бол дегем жоқ,
Жеңіл-желпі сырғанақ, «жүрдектердің».
Күллі өмipi күрескер адам мықты,
Әлдеқашан арам мен адалды ұқты.
Көз алдында көміліп бітпеген соң
Әлі жерлеп келеді ол надандықты.
Құр дейді ол құр босқа «жан сақтарды»,
Аттап басқан аяғы жаңсақ қорды,
Өзінен де өңеші, тұмсығы ұзын,
Құдай атып құртпаған мансапқорды.
Мезгіл сендік. Сыйлық ал, әкім де бол,
Kiшi де бол, кici бол, әркім де бол,
Сұмдығы жоқ сұңғыла ғұлама бол,
Әйтеуір... еңбегіңмен әр күнде бол!
Мезгіл сендік, оты бар жасымайтын,
Сен сыналып, жөні бар ол сынайтын.
Құрметтей көр мезгілдің медресесін! ...
...Балаларға өз басым осыны айттым.