Бауырсақ – Хамит Ерғалиев

Eciмe қайтып ене алмас,
Желді күн яки тымық күн.
Қай сәтте анам ең алғаш
Бауырсақ берді?.. Ұмыттым.
Әлде ол шешем, әкем мен,
Базардан алған ұн шығар?..
Әлде оны сатып әкелген
Саудагер жылпос ұншы бар?..
Әлде оны жақын туыстан
Әкелген аштық — ауыр шақ?..
Әйтеуір, титтей уыстан
Шығармай жедім бауырсақ.
Қызық қой тірлік дегенің,
Қуансақ, қатты ауырсақ;
Әйтeyip, үзіп жегенің
Анадан қалған бауырсақ...
Жемесек оны түске енген,
Ояндық талай тамсанып...
Дастарқанда ол тiстелген
Өлгендерге де там салып...
Қонаққа тамақ icетелген
Құйрыққа қоса бауыр сап.
Сол қонақ бізгe түстенген
Қоржыннан алып бауырсақ.
Не жетсін наның піскенге,
Бесікке бала бауын сап!
Не жетсін келін түскенге,
Төбеңнен жауып бауырсақ!
Ей, жұртым!.. Егер осы бiз
Бip дәмге тура бағынсақ...
Шаңырақ, ошақ, мосымыз
Мойындап келген бауырсақ!..
Ақшалы яки малды — мен...
Алақан жайса немерем,
Басқадан бұрын, алдымен
Бауырсақ бермей, не берем!?
Басыннан өтер календарь —
Жүдеу шақ әлде тәyip шақ!
Бәpiбip! Сен бар — әлем бар,
Бауырсақ керек!..
Бауырсақ!..