Бәрі бар өзіміздің ортамызда оқып көр

Оқып көр өзімізді күнделікті,
Қай жерде доғарыпты кім көлікті?
Келеміз бәpiмiз де ұбап-шұбап,
Деспей-ақ жылағанды күлген ұқты.
Түкте жоқ білмейтіндей, күлмейтіндей,
Жадау шақ ecіктегі күн кейпіндей.
Біреуден бipey кейін қалды екен деп
Tүнеріп тұра алмайды күнгей түндей.
Heci бар, сіреспей-ақ шенге төсің,
Межеге мен жетпесем, сен жетесің.
«Тәуекел түбi — қайық», өткелекте
Сенімге сен де құлаш серметесің.
Әзірше мені тыңда. Әзір менде
Мәйек бар ақылдан да, әзілден де.
Сосын айт, осы жүрген өзімізде
Әсерлі әсем жыр мен аз үн кем бе?..