Романс – Хамит Ерғалиев

Махаббат, бip сен үшін өліп-өштік,
Жаңылсаң жазатайым, оны кештік.
Болсын деп бұл фәниге сен риза
Дүниеде жоқтан барды жонып өстік.
Сыйладық бір саған жұрт аңсағанды,
Айтсаң да жатырқамай жансақ әнді
Жұмсадық құдіретіңді мадақтауға
Жұрт білген жаны таза жаршы ағаңды.
Жұлдыздай жарқыраған сен аспанда,
Ол дәурен отпен, сумен санасқан ба?
Ортеніп алтын сандық көлге түсті,
Біз сені бip-aқ білдік соны ашқанда.
Аңғармай алаң-ашық іргені біз,
Жат жұртқа жүрек сатып жүргіміз,
Алланың есебінде. Шын махаббат!
Бізге жетпей, жылап тұр бір деміңіз.
* * *
Мұң бардай мұнша сұлу жүзіңізде,
Белгісіз реніштің iзi бізге.
Мұңымның дегендейсіз құпиясын
Үрдістен үйреншікті үзіп ізде.
Опасыз оқыс өмір қиянатын
Жүктеуге жан емессіз қия алатын.
Жүктеуге жан емессіз қия алатын
Шықса да шырқап арсыз қияға атым.
Күнәһар емеспін деп бекіндіңіз,
Періште қалпыңызға өкіндіңіз.
Басқа сөз айтпадыңыз. Таппай қалдық
Бұдан соң сізге беттер өкілді біз.
Бұдан соң жүзіңізбен қауышпадық,
Пендені жазғырудан ауыспадық.
Әркімнің өз басына қарсы тұрар
Бір-бірден ет-жүректе жау ұстадық.