Өлең, жыр, ақындар

Есімің де әйгілі

  • 01.04.2022
  • 0
  • 0
  • 553
Есімің де әйгілі,
Ел ескерген
Аға едің,
Ақыл айтып кеңес берген:
«Дұшпан жоқ деп, інім-ау, қалма қамсыз,
Қатар — құрбы бәрі де
Тел өскенмен»,—
Дегенде,
Жанарыңнан ұшқан жалын,
Өмірде жалмауыз да,
Мыстан барын,
Айтып ап,
Бөліп-бөліп желіктеуші ең,
Қатерлі,
Қауіпті деп дұшпандарым.
Көңілің —
Көп нәрседен шошына ма?
Күдікке үрей келіп қосыла ма?
«Түбіме жетсе жетер осы» деуші ең,
Сыртынан үрке қарай досыңа да.
Сол ойдан шошуменен
Кетті күлкің,
Күндерде
Маза бермей өтті дүркін.
Көзіңді жоғалтатын адам емес,
Түбіңе ажал келіп жетті бір күн!
Бірдеңе айтпақ едің,
Бірақ тілдің
Байланғанын үй ішің бір-ақ білді...
Табытыңның басында қоштаса алмай,
Дұшпан деген достарың жылап тұрды.
Жүректің түкпірінде
Зары тұнды,
Жас болып
Қайғы-шері ағытылды.
Дұшпан деген достарың иығымен
Көтеріп бара жатты табытыңды.
Тастай қып көзді жұмып,
Қасың керіп,
Бозарып,
Қатып-семіп асыл көрік,
Жаттың, аға, табытта,
Ажал деген
Өміріңнің ең жауыз қасын «көріп».
Өмірден өтер-дейсің көз ілмей кім?
Адамнан бәрін күтем,
Безінбеймін.
Енді мен ажалымнан басқа дұшпан
Қауіпті,
Қатерлі деп сезінбеймін!



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Түнгі он екі

  • 0
  • 0

Өлеңмін мен өмірлік дос біріңе,
Болмайтын есептеусіз бос Күні де.
Бүгін, Ертең ортасы — дәл он екі,
Кездескен Уақыттың қос тілі де.

Толық

Лондон түні

  • 0
  • 0

Лондон түні шырайлы,
Көңілің қайда құлайды.
Сағынды ма жүрегім,
Елді ойлап мұңайды.

Толық

Тағдырыма тауқыметпен таластырған

  • 0
  • 0

Тағдырыма тауқыметпен таластырған,
Өмір ме өзен жолын адастырған.
Көктемім келіп еді құстарменен,
Іздерім шыға келді қар астынан.

Толық

Қарап көріңіз

Басқа да жазбалар