Шөл – Шөмішбай Сариев

Жырлауға көрмей қалай бата аламын,
Білмеймін қайда бастап апарарын.
Құм кешіп балтырыммен, құмда аунаған
Мен де бір перзентімін сахараның.
Сахара – бар арманы, бар құштары,
Жападан жүре алмассың жалғыз тағы.
Шөліркеп шілде-тамыз аптабында
Шөлдеп жүріп күн кешкен аң-құстары.
Ықылым заманмен де, сен, ғасырлас,
Тұңғиық тереңінде көлде асыл тас.
Адамзатқа мәңгілік махаббаттан,
Сен сұлусың Сахара шөл басылмас!
Мен сенсіз көз жасымды көл етем ғой,
Сағыныш мұңы тәтті шер екен ғой.
Бірде жақын, бірде алыс сағымдардай
Ғашықтық өмір бақи шөл екен ғой.
Айдыны жүрегімді тербеп өтер,
Көңілім аққу жүзген көл деп өтер,
Бір шөлім басылса да шөл далада,
Бір басылмай махаббат шөлдеп өтер!..