Шындық іздеп – Сайын Назарбекұлы

Шындық іздеп ұзақ жүріп қалыппын,
Кейбір шындық торықтырдың, налыттың.
Өз шындығы бар-ау, ғажап, малғұнның,
Пенденің де, тіпті тұтас халықтың.
Талай шындық аян болып түске енді,
Талайлары қолға тегін түскенді.
Сол шіркіндер алдап, арбап жол бастап,
Шеттерінен сағым-мұнар өшті енді.
Ұлы істер — қайда бізге, қол қысқа
Аз еңбекпен бөлендік те алғысқа.
Бірақ одан "шындық" таппай жүргенде,
Жетіп қаппыз асқар асу алпысқа.
Сен де, шырақ, шындық таппай мұңайма,
Адал өмір — міне нағыз шын айна.
Әр шындықтың несі бар, нақ шындық,
Нақ Ақиқат, сене білсең, Құдайда.
Мен іздемен енді қоныс шұрайын,
Мен таңдаман енді Алла Күн, Айын.
Бірақ енді адаспаймын жолымнан,
Жүрегімде, жол сілтейтін, Құдайым!

Ақтау. 3.10.2000 ж.