Жерлес теректерге – Темірхан Медетбек

Шевченко қаласының пионерлерi Шымкент облысынан әкелiнген терек көшеттерiн отырғызды.
(Газеттен).

Сарғайған түздi сан жылдап
ораған жасыл желекке,
желпiнiп шықтың алдымнан,
балауса жерлес теректер.
Аспанның алау күнi өртеп,
бойыңды көмген шаңына,
қатқылдау тидi-ау бұл өлке
сендердiң табандарыңа.
Тойлаған әр бiр жеңiсiн,
ертеңiн күткен сан ойлап,
осынау ел мен жер үшiн
шырқалуы керек қалайда, –
бұлқынтқан тулап, қанды ұрып,
Қашаған айтқан өлеңдей,
айқайлап жатқан алқынып
Атырау дауысы денеңде!
Қаңсытып сенi жал құммен,
өртейдi әлi күн аптап,
шашаңды сүрткен шалғын мен
тамырың тартқан бұлақтар, –
қалды ғой сенен үзiлiп
Қаратау қойнауларында,
балауса балғын қызығың
Сарыағаш, Сайрам бағында.
Қатулы аппақ сақалды
келсе де ақпан қыспенен,
жеңе алмас қатер атаулы
түркiстандықпыз бiз деген.
Өтiне қонып желдердiң
толғанар әлi ойланып,
бұтақтарыңда сендердiң
Маңғыстау бозторғайлары.
Бойыңнан балғын ән бiткен
төгiлсiн сыңсып, өбектеп,
түстiктiк қызу қандықпен,
шырқаңдар жерлес теректер.