Бәйтерек – Темірхан Медетбек

Аспан құлап,
түссiн мейлi жай кенет,
былқ етпейдi желге қарсы бой демеп,
табиғаттың палуаны апай төс
алып дене, ауыр салмақ Бәйтерек.
Қарау үшiн айналаға жақсылап,
әлденесiн жоғалтқан бiр жоқшыдай,
тұрады ылғи шайқап ауыр денесiн
бiр төбенi табанының астына ап.
Бұл аймақта ол көрмеген бар ма адам?!
Бұрылмастан кете алмайды жол да оған.
Бұл өлкеде жоқ та шығар бiр құс та
бұтағында ән салмаған, қонбаған.
Қара жердi сiлкемiн деп тулақтай
күзгi желдер соқса өлкенi шулатқан,—
жапырағын ұшырады Бәйтерек
қара жалын сияқты бiр будақтап!
Есiтсе егер қауiп жайлы сыбысты
сол бiр сәтте тұра алмастан тыныс қып
арыс кеуде Бәйтеректiң денесiн
күрес тiлеп шайқалтады Тыныштық.