Шықпастан қалған үндердi – Темірхан Медетбек

Шықпастан қалған үндердi
жүректi мәңгi мекендеп,
аспанға құлақ түргем-дi
аққулар айтар ма екен деп?!
Жұтынып, сыңсып болғаны
айта алмады ол-дағы.
Жататын қайғы, шер iздеп,
кеудесiн шайқап көтерген
қарадым көкбет теңiзге
толқындар айтар ма екен деп?!
Жартасқа шапшып болғаны
айта алмады ол-дағы.
Ыңырсып соғып ырғағын
жататын қауiп-қатерде,
жападан жалғыз тыңдадым
ормандар айтар ма екен деп?!
Желменен шулап болғаны
айта алмады ол-дағы.
Кетемiн үнсiз күнiне
мезгiлдi ғана мекендеп, –
қашан бұл тұйық дүние
шешiлiп сөйлер екен деп!