Наурыз суреттері – Темірхан Медетбек

Бiр-бiрiмен табысып
ойдым-ойдым мұз-қарда,
жатыр ендi алысып
шуақ пенен ызғар да!
Нұры сiңiп етiңе
шымырласа күншуақ,
көлеңке жақ бетiңнен
қайта-қайта шымшылап!
Әлденеге кiртиiп
ауыр ағар бұлағың.
Бара жатыр iлмиiп
жiңiшкерiп жуаның.
Демiккен бiр тыныспен
бар айнала үздiгiп,
дiр-дiр етiп жiңiшкең
кеткелi тұр үзiлiп.
Талып бiр үн жетедi
тыңдап, қане, құлақ түр —
сiреу қардың етегi
ебiл-дебiл жылап тұр.
Дөңес бiткен бүкшиiп
әлдененi тұр аңсап.
Қөлеңке жақ түксиiп
сәуле сүзер шуақ жақ!
Аппақ сәуле, от-сепкен
дүниенi қуандыр,—
дегенiңше әп-сәтте
мұнар басар буалдыр.
Сол бiр көктен мұнартқан
сығалайды күн шығып,
жердi түртiп шуақта
қылтияды тiршiлiк.