Наурыз келдi – Темірхан Медетбек

Наурыз келдi!
Қара жер семiрiп
Бөгiп жатыр.
Төрт түлiк малым
Даламның
Көлдей етегiн толтырып
Төлдерiн төгiп жатыр.
Өрiсiм у-шу болып
Көңiлiмдi қозғап тұр.
Қошақандарым
Сыбызғыдай ән салып,
Құлыншақтарым
Күмiс қоңыраудай жар салып,
Ботақандарым
Иiр мойынды қобыздай
Боздап тұр.
Көкпеңбек мұздары
Тасқа түскен шыныдай
Шатырлап сынып жатыр.
Жап-жасыл көктерi
Жердi көктеген инедей
Жапырлап шығып жатыр.
Алған демi
Көрiктен шыққан ауадай
Аңқылдаған;
Қаздары
Қауырсындарын
Гармондай созып қаңқылдаған;
Бұлттарының
Дертiп тұрған желiндерi
Сыздап иiп кеткен;
Аққулары
Аспанның аппақ
Қанатты домбырасындай
Күйлерiн құйып төккен;
Iсiнiп толған
Саба мен местерде
Қымызын пiсiп жатқан;
Батпақтай қою,
Балдай маңызды
Уызын iшiп жатқан
Наурыз келдi.
Сөйлесе –
Жыланды iннен шығарған,
Көңiлiңдi суарған
Азаматын
Айдай әлемге жарқыратып;
Түңiлiкпенен дем берген,
Түтiкпенен жем берген
Қазанатын арқыратып
Наурыз келдi!