Мінез – Темірхан Медетбек

«Түнде ұйықтамаған,
Күндiз отырмаған,
Қызыл қанын төккен,
Қара терiн жүгiрткен»
Қайран бабаларым-ай!
Қара нарларым-ай!
Сүйсе де –
Ботасын сүйген түйедей –
Тарпа бассалып,
Қарпып сүйетiн;
Қас дұшпанның –
Шауып бара жатып –
Кiреукесiн
Тартып киетiн;
Болаттан
Жарақ асынып,
Темiрден
Құрсау киген жауынды
Қамырдай илеп тастайтын;–
Көкiрегiн аяққаптай керiп
Асқақтап келген дұшпанды
Ұзынынан сұлатып
Ағаштай сүйреп тастайтын;
Құланның етiн
Бұзбай асатын;
Көк сүңгi мұздарды
Қаршылдатып шайнап
Шөлiн басатын;
Сiлтеген қылышы
Қылтадан қиып,
Атқан жебесi
Тар қолтықтан қадалған;
Демалса да –
Дұшпанын аттың үстiнен
Тулақтай жұлып ап
Астына басып отырып
Демалған, –
Қайран бабаларым-ай!