Алматы. Тұман. Жаңбыр мен жел – Темірхан Медетбек

Табиғат
Бу қазанының
Қақпағын ашып тастаған ба?—
Алматының үстін
Тұман басыпты.
(Менің де жанымды
Сол тұмандай қап- қалың
Күдік пен күмән басыпты)
Дәл қазір Алматыға
Аңлап басып, жөндеп кір...
Үйлер мен ағаштар
Ақ бу ішінде
Моншаға түсіп
Ағыл- тегіл
Терлеп тұр...
Қатал уақыттың
Қаншама
Күдік пен күмәнін
Көрген Алматы;
Қатал уақыттың
Қаншама
Тұманын көрген Алматы
Кенеттен
Моншадан шыға кеп,
Көзімді арбап
Құлпырып тұрды,–
Аспанның жаңбырына жуынып,
Даламның желімен—рахаттанып!—
Сүртініп тұрды.