Көне құлпытастағы сурет

Үстірттегі
Сисем ата қорымында
Шеттеу тұрған
Құлпытастың бетіне
Ұшып бара жатып
Қақ бөлінген
Сынған жебенің
Суретін салыпты.
Соны көрген
Жүрегім жарадай сыздап,
Жаным жабықты.
Омыртқа қайысып,
Қабырға сөгіліп тұр...
Елі үшін опат болған
Қайран боздақтың
Қабірі екені көрініп тұр.
Көзім мұнартты.
Айнала тірлікте
Жалт етіп
Әлдене аққандай,
Жарқ етіп
Әлдене батқандай...
Сынған шырпыдай ғана
Сол бір суретте
Аспаннан шатырлап
Омырылып түсетін
Отты найзағайдың
Қуаты жатқандай.
Иықтан басып алған
Қара бұлттай
Ап-ауыр мұң қандай...
Мейлі ол,
Көне қабір болса да,
Дәл осы жерде,
Дәл осы сәтте
Тағы бір
Арман опырылып,
Тағы бір
Үміт сынғандай!..
Орнымнан зорға тұрдым.

---