Дауасыздық – Темірхан Медетбек

Дүние аласапыран.
Астаң-кестең.
(Бұл әлем
Талай-талай аласапыран мен
Талай-талай астаң-кестеңді
Бұдан бұрын да
Талай-талай бастан кешкен).
Бірақ бүгінгі аласапыранның
Түрі жаман.
Үңіліп қарасаң
Үңірейіп тұрған
Түбі қараң.
Түрі жаман.
Тірліктің Күні құлап
Ал Айы
Күл менен қоқысқа
Көміліп батқандай.
Жер шарының ендіктері
Дауылды күнгі
Белдеудей үзіліп,
Бойлықтары
Басқұрдай сөгіліп жатқандай.
Тынық мүхит
Буға айналып,
Солтүстік мұзды мұхит
Суға айналып кетердей.
Сонысымен
Түбімізге жетердей.
Төбемізден
Құдай ұрғандай.
Бүкіл әлемдік сойқан мен
Бүкіл әлемдік дүрбелең
Бүгін-ертең
Басталғалы тұрғандай.
Сондай кезеңде де
Мына адамдар
Басына не келсе
Соны шатып тұр, –
Бір-бірін
Сөздерімен кесектеп,
Бір-бірін –
Жеп қоярдай! –
Көздерімен атып тұр.