Мінез

Осы бір қарттың
Шар болаттай берік
Сүйегі асыл еді.
Сөздері
Қарағайды
Қақ жарып жіберердей
Жасын еді.
Мінезі:
Қарлы күнгі дауылдай,
Желді күнгі жауындай,
Қауіпті
Тау өзендеріндей
Ағысты болатын.
Қалыңына кім кірсе де
Қабыландай атылатын
Намысты болатын.
... Сондай жан
Бір күннің ішінде
Дауылдан құлаған
Кәрі емен құсап
Төрдегі төсегінде сұлап жатты...
(Тағдырға амал бар ма?)
Әп- сәтте бір тірлікті
Қырау жапты.
Кешегі күні
Жалындай тілетін
Тіл де жоқ.
Күндей күркірер
Үн де жоқ.
Бойынан да,
Ойынан да
Ерік кетті.
Соны сезген қария
Мына тірліктен—
Теріс қарап! –
Жеріп кетті.
Сонан кейін ол
Өзінің мүсәпір халіне
Намыстанғаны сонша
Бар күшін жинап
Өліп кетті!