Таудағы түнгі үрей – Темірхан Медетбек

Тауда адастым.
Ұзамай түн басты.
Түнмен бірге
Үрей де келді:
Қарсы алдым —
Қаптаған ібіліс,
Ту сыртым
Із кескен албасты...
Тікенді бұтақтар
Жезтырнақтардың
Қолы сияқты.
Мен жүрген жол
(Егер жол болса)
Азаптың жолы сияқты.
Бойымды мұздай қып—
Бүйірімнен! –
Жын түртіп тұр...
Төбеме төніп алған
Қап- қара бір бұлт
Жалмауыздың демі сияқты
Сұп- суық
Дым бүркіп тұр.
Ту- у алыстан
Бір құстар
Сұңқылдап хабар салды,
Дегендей “тірісің бе- ей”
Шөптер мен бұталарды
Сыбдырлатқан
Желдің жүрісі
Мыстанның жүрісіндей.
Әлдене құбылып,
Әлдене қағынып тұр...
Алып жартастар
Диюлар мекеніндегі
Алып қақпалар құсап
Сықырлап ашылып,
Сықырлап жабылып тұр...