Бұзық көше – Темірхан Медетбек

Тірліктеріне
Қарап тұрсам,
Көп адам —
Дәл қазір
Айқай-сүреңді,
Ырду да дырду,
Дарақы даңғаза
Қызыққа бататын;
Қанжары жалақтап,
Гүрсітіп
Мылтық ататын;
Айбақ-сайбақ ағашы
Төбеңнен
Іріңдей жап-жасыл
Бұлт боп төнетін;
Түндей біреулер
Албастының омырауын
Қақ айырып
Ындыны кепкен қара төбеттей
Ыңырсып еметін;
Ұры-қарасы
Көздері қызарып
Асып-тасатын;
Қарақшы, бұзығы —
Құтырған кезінде! —
Жазықсыз жандардың
Қандарын
Судай шашатын;
Төсегінде
Сайқал ойнақ сап,
Көшесінде
Шашы жалбырап
Сайтан жүгірген —
Шыққандай
Бұзық көшеден.