Марқаю – Темірхан Медетбек

...Жемтік іздеген
Қара құс —
Тас төбемде
Шүйіліп жүр...
Әне бір бұлт
Қарынға жабысқан
Қара талақтай боп
Түйіліп тұр.
Жан-жағынан салбыраған
Ұзын-ұзын
Түкті сирақтарымен
Мені бүріп
Алып кетердей;
Не болмаса
Бойына жасырған
Жай оқтарымен
Қақ айырып
Жарып кетердей...
... Кенет,
Бір кезде
Қап-қара бүлт
Іріп кеткендей
Өліп бара жатты.
Бүкіл
Қаһарынан айырылып
Семіп бара жатты.
... Өкпек жел шығып
Әлгі бұлтты
Ит тартқан
Тулақтай етіп
Сүйрегенін-ай.
Көз алдымда
Әлгі бұлттың
Күл-паршасы шығып
Күйрегенін-ай...
Соны көрген мен
Алдыма
Сарыарқаны жайып
Марқайдым.
Арқамды
Алатауға тіреп
Шалқайдым...