Өлең, жыр, ақындар

Даламыз бен баламыз

  • 10.12.2015
  • 0
  • 4
  • 18341
Сағыныш сары перідей
Сезімді жаншып,
Булығам:
Аранға түскен бөрідей
Аспанға қарап ұлыған.
Көңілім менің ауылда,
Көлбеген жазық далада.
Көндігіп дүлей дауылға,
Көндікпей қойдым қалаға.
Адырда,
Белде,
Ылдида
Ат мініп түлкі қусам ба?!
Көңілім менің ылғи да
Қазоты менен жусанда.
Арманым менің ықпайды
Айтқанмен ақпан боранды.
Есімнен әлі шықпайды
Ебелек пенен тораңғы.
Аралап ойым жүреді
Ауылдың қора, албарын.
Түсіме жиі кіреді
Түлкі тымақты шалдарым.
Жапанда туған жыр қандай!
Жырсыз ғой талай өтті түн!
Қол бұлғап маған тұрғандай
Көкжиектегі көк түтін.
Бізден басқа да бар тағы
Байлаулы сонда кіндіктер.
Алыстан ыстық тартады
Ақ жаулықтар мен күндіктер.
Бәрі де, Бәрі дарынның
Тартады әсте қанына.
Өкінем
Балаларымның
Далада тумағанына...



Пікірлер (4)

абай кокымбай баба

керемет брабо

надежда

өте керемет

Мəдина

Өте керемет жəне əсерлі

Атина

Кадыр агадан коп улги алсак болады.Болашак буын жастар улкен асер алар!!!!

Пікір қалдырыңыз

Торғайды атып

  • 0
  • 0

Бұл жолы кім қорғайды,
Бүгін тағы бүлдірдім.
Көздеп атып торғайды,
Терезені сындырдым.

Толық

Кімге енді жалбарынам жайып қолды

  • 0
  • 0

Кімге енді жалбарынам жайып қолды?!
Бір сәтте жүзіп өтті қайық көлді.
Апыр-ай!
Былдырлаған бөбек кезім

Толық

Көлге құйған өзендей қарық қылар

  • 0
  • 0

Көлге құйған өзендей қарық қылар
Өлең жазсаң болмай ма халыққа ұнар.
Неткен жансың апырым-ай, мақтан сүйгіш,
Неткен жансың апырым-ай, даңқ құмар!

Толық

Қарап көріңіз