Украина

Николай Тихоновтан

Шевченко мен Пушкиннің
Жырым шалқи толқыған
Жас күнімнен жақсы үнін
Сан түн сүйіп оқығам.
Жақсы әңгіме өлеңде
Майданда да өрге өрлей,
Украина тұрды өрде
Жырдай, жандай, өмірдей.
Тұңғыш көрдім Киевті
Көктемде гүл төккен кеп,
Днепр бойың көрікті
Теңізден де көкпеңбек.
Қыз бетіндей нұр атқан
Бау-бақшалы аймағың,
Майданда Ленинградтан
Түсіме енген май айың.
Жаңғырта майдан тау-тасты,—
Жүріп жатты гүрілдей,
Украина отпен айқасты,
Жырдай, жандай, өмірдей!
Қырық төртінші жылы ұшты
Самолеттер Киевке,
Қыс еді, ақ қар жер үсті
Қарағанда биіктен.
Украинаны мен көргем
Аясында ақ қардың,
Жаралы жерді емдеген
Астында сұр бұлттардың.
Өшіп, бүгін жоғалды
Көлеңкесі өткеннің,
Жайнаттың село, қалаңды,
Гүл атты қайта көктемің!
Жаутаң қағып көңілді
Көктен жұлдыз үңілген,
Сүйем жарқын еліңді
Украина сұлу түніңмен.
Жұлдызымен көк аспан
Жер жұлдызы тілдесіп,
Көкке бойы ұласқан
Сарайлар зәулім күнде өсіп.
Аяулы Киев, Днепр
Аяң алтын өрімдей,
Күндей мәңгі күл де тұр!
Жырдай, жандай, өмірдей!