Күн мен махаббат
- 0
- 0
Күн шықпайды түндерде, бұл — ақиқат қашаннан,
Күнді тіле, жалбарын — бәрі әшейін бос арман.
Таң атады кезінде, Күн де шығар сыланып,
шығар сәтте еш нәрсе сала алмайды бүғалық.
Пікірлер (5)
Пікір қалдырыңыз
Еріп ессіз өлеңнің жетегіне
- 0
- 0
Еріп ессіз өлеңнің жетегіне,
қыздырғаным шамалы шекені де.
Жырларымнан күлкі не ақыл күтпе –
менде әуелден жоқ соның екеуі де.
Ананы жоқтау
- 2
- 32
Айсәуле ана – ақ ана,
балаушы ем сені данаға,
өсиет сөзің санада.
Ұзатып сені сапарға,
Бақытжан Гүлназ
Қандай әсерлі өлең!
мухамедқожа
өте керемет маған ұнады
мухамедқожа
сүйіспеншілікпен жазылған