Жаңа жыл жыры – Тайыр Жароков

Жаңа жылдың күміс күні кекті нұрлай туғанда,
Көкті нұрлай, туғанда жыл, тау тулана тұрғанда,
Тау тулана, қыр қарлана, жатқан жер жоқ жайнамай,
Өзен, көлім көк мұзданған — көк шар айдын айнадай,
Інішектерім, зырғып ойнап кел мұзына айнадай,
Суық сүйген уыз беті нарттай қызыл алмадай;
Ақ бөкендей жеткіншектер айдынға асыр салғанда,
Қырым қардың суын жұтып, көктен демін алғанда.
Мен де жұтып жаңа жылдың жұпар иісті ауасын,
Жаңа жылда, жаңа елімнің керіп көркем даласын
— Таза ауаға төсімді ашып, көкіректі керемін,
Көкіректі керемін де, жырлар шырқап беремін.
Жыр шырқасам судай тасам дауысыммен ең күшті,
Жыр шырқасам шарықтатам құрдастарды колхозшы!
Жыр шырқасам, жалындатып Қарағанды көмірін
— Атады да, комбинаттар әнге қосады өмірін.
Стаханов қолдарымен комбинаты Семейдің
Комвеерін күрілдетіп, сырнайына көмейдің
Күй бергендей фонтандатып, бұрқырата өлеңді,
Поэзия мұхитына жүздіреді денемді.
Комбинаттың күйі тасса,
мен де күшті тасамын,
Жаңа жылға жаңа жырдан меруертті шашамын.
Меруерттей жырды төктім тыңдасын деп әлемім,
Отанымның ерлеріне жолданады сәлемім!

1937