Ұйғыннан – Тайыр Жароков

ЖҮРЕК ТОЛҚЫНДАРЫ

Толқынды кәрі тарих ізінен мен
Қанға ұқсас қызыл гүл, шешек тердім.
Шабыт алып қыз көктем жүзінен мен
Жаздым жыр. Бар асылымды елге бердім.
Таң арайы қызарып, түрленгенде
Жан бұрқанып, ой-қырды жүрді аралап.
Жаңарып ел өмірі гүлденгенде,
Қайғы, мұң, қасіретті еттім талақ.
Таң қанатын жазғанда нарттай жайнап,
Толды көңіл: нәзік ән, тәтті күйге.
Таң жырын құбылтқанда бұлбұл сайрап,
Мақпалдай қызыл гүлден тақтым түйме.
Өшіріп азап үнін толқын шуы,
Шалқырын жаңа өмірдің білгенмін мен.
Жеңістің желбіреген қызыл туы
Алдында тәжім ғып бас игенмін мен.
Күлгенде үміт. Келешек тағдырымды
Көктен емес, іздедім туған жерден.
Ұмыттым мен жоқшылық өткен күнді,
Күттім мен қуанышты жаңа өмірден.
Жолыма егіліп гүл бүгін нұрдан,
Көңілім қуанышқа отыр толып.
Келмейді көк теңіздер жұлығымнан,
Қайғыны шел далаға кеттім көміп.

1926 ж, ноябрь