Каролинаға – Тайыр Жароков

Көз жасыңнан көп сырды
Сездім, жанмын көзге айтар.
Күрсінгенің ұқтырды,
Ойыңдағы сөзді айтар.
Бір сен емес сүюден
Кім күймеді, кім шыдап,
Қан қайнатты бұл кеудем
Жанды қайғы шымшылап.
От тұр мұңды жүзіңде
Дір-дір етті ерінің – гүл.
Кез жасыңмен бұл жерде
Мені жуып көмдің бір.
Көз жасынды көрдім де
Қаны қашты бетімнің
Атай алмай атымды...
Күрсіндің де, сен тұрдың, –
Бәрі бекер! Өткенді
Жаспен жуу мүмкін бе,
Тек азапты, дерт шерді
Көбейтеді бұл күнде.
Енді қош бол, құрметті! –
Сүйген жарым, толғана,
Сәтті де тәтті минутты,
Ұмытқың келсе – ойлама!

1805