Орман
- 0
- 12
Орман міні,
Мұның да үні
Кейде жұмсақ, кейде шу.
Кейде тынық,
Пролетариатқа
Он алты, он бес жасымнан,Төңкерістің басынан,
Өлеңмен ердім сарынға.
Жоқ еді онда білімім,
Негізі жалшы ед жырымның,
Тұрмыс салған ағымда.
Енді болдым, білімді,
Жалшы деп жазам жырымды.
Тұрмысым солай, жаным да.
Өлеңім менің — еңбегім,
Еңбегім менің ермегім,
Тағы да жазам, тағы да.
Өлеңім, жырым — бар малым,
Бар малымды арнадым,
Адамзаттың тазасы,
Жаңа дүние қожасы,
Пролетар табына.
1929 жыл
Пікірлер (1)
Пікір қалдырыңыз
Қырғыз аулында
- 0
- 1
Несіне ақын сырын жасырады?
Несіне жан сүймеске ол бас ұрады?...
Мінеки сүйген елін құрметпен ол,
Көтеріп төбесіне асырады!
Қарап көріңіз
Басқа да жазбалар
Пікірлер
-
nurikmakhset
Недеген керемет мақала ???????? -
Аянат
Керемет екен өте күшті -
Гитлер
Looking for Stalin
Адам
Отрк